Jakość 80 nie jest cechą eksportu, tylko tego konkretnego zdjęcia. Fotografia z gładkim niebem dostaje przy 80 widoczne pasy w gradiencie. Zdjęcie pełne faktury — cegła, las, tłum — bywa nieodróżnialne od oryginału już przy 50, a różnica w wadze jest kilkukrotna.

Narzędzie koduje zdjęcie w kilkunastu jakościach, dekoduje z powrotem i porównuje z oryginałem w przestrzeni OKLab, czyli takiej, w której odległość liczbowa odpowiada odległości widzianej. Różnica jest dodatkowo ważona lokalną aktywnością obrazu: oko wybacza błędy w miejscach pełnych detalu, a wyłapuje je w gładkich płaszczyznach. Dlatego pasy na niebie liczą się mocno, a szum w liściach prawie wcale.

Wynikiem nie jest średnia, tylko wartość z górnego ogona — bo zdjęcie psuje najgorszy fragment, nie przeciętny. To ta sama zasada, co w naszych pozostałych narzędziach.

Uczciwie o ograniczeniach: to jest przybliżenie, nie Butteraugli ani SSIM. Metryka została dobrana tak, żeby wyłapywać pasmowanie i utratę gładkich przejść, bo to najczęstsza realna awaria. Traktuj wynik jako mocną podpowiedź, a przy zdjęciach kluczowych dla marki i tak rzuć okiem na porównanie powyżej. Przeglądarki nie potrafią kodować AVIF z poziomu strony, więc dostępne są WebP i JPEG.