Gdy pada słowo „dostępność”, większość z nas myśli o dwóch rzeczach: o osobach niewidomych i o przepisach. Oba skojarzenia są trafne, ale za wąskie. W listopadzie piszemy na blogu o dostępności, za każdym razem z innej strony. Dziś zaczynamy od podstaw.
Czym właściwie jest dostępność
Strona jest dostępna, kiedy da się z niej skorzystać bez względu na to, jak ktoś widzi, słyszy, porusza się czy rozumie tekst, i bez względu na to, czym się posługuje: myszą, klawiaturą, telefonem albo czytnikiem ekranu.
Nie chodzi o osobną wersję strony „dla niepełnosprawnych”. Chodzi o tę samą stronę, zbudowaną tak, żeby nikt nie zatrzymał się w drzwiach.
Kto tego potrzebuje? Więcej osób, niż myślisz
- Osoby z niepełnosprawnością. Według spisu powszechnego z 2021 roku to ok. 5,4 mln osób, czyli 14,3% mieszkańców Polski. Mniej więcej co siódma osoba.
- Osoby z ograniczeniem na chwilę. Ręka w gipsie, zapalenie spojówek, kilka dni po zabiegu oczu.
- Wszyscy w niektórych sytuacjach. Telefon w pełnym słońcu, jedna ręka zajęta zakupami, film bez dźwięku w tramwaju.
- Starsi klienci. Słabszy wzrok, drobny tekst, ręka, która nie trafia w mały przycisk.
- Maszyny. Czytnik ekranu, wyszukiwarka i coraz częściej agent AI, który ma coś na stronie znaleźć albo zrobić. O nich więcej niżej.
Cztery pytania zamiast osiemdziesięciu punktów
Punktem odniesienia są WCAG, międzynarodowe wytyczne dostępności treści internetowych (aktualna wersja to 2.2). W Unii Europejskiej za wymagany poziom przyjmuje się AA. Lista kryteriów jest długa, ale stoją za nią cztery proste pytania:
- Czy da się to zobaczyć albo usłyszeć? Zdjęcie ma opis, tekst jest czytelny na tle, film ma napisy.
- Czy da się to obsłużyć? Wszystko działa z klawiatury, przyciski nie są malutkie, nic nie znika, zanim zdążysz kliknąć.
- Czy da się to zrozumieć? Prosty język, menu tam, gdzie się go spodziewasz, komunikat o błędzie, który mówi, co poprawić.
- Czy zadziała w różnych narzędziach? Przycisk jest w kodzie przyciskiem, a nie obrazkiem, w który da się kliknąć tylko myszą.
Sześć błędów, które wracają co roku
Organizacja WebAIM co roku sprawdza automatycznie milion najpopularniejszych stron głównych na świecie. W badaniu z lutego 2026 błędy dostępności wykryto na 95,9% z nich, średnio 56 na stronę. To pierwszy od kilku lat wynik gorszy niż rok wcześniej.
| Błąd | Odsetek stron |
|---|---|
| Zbyt słaby kontrast tekstu | 83,9% |
| Zdjęcia bez tekstu alternatywnego | 53,1% |
| Pola formularzy bez etykiet | 51% |
| Puste linki (bez tekstu, który mówi, dokąd prowadzą) | 46,3% |
| Puste przyciski | 30,6% |
| Brak oznaczenia języka strony | 13,5% |
Ta sama szóstka prowadzi od pierwszego badania w 2019 roku. Dobra wiadomość jest taka, że każdy z tych błędów da się naprawić, często w panelu WordPressa i bez programisty. Jedno zastrzeżenie: automat znajduje tylko część problemów. Resztę trzeba sprawdzić samemu.
Test na pięć minut, bez instalowania czegokolwiek
- Odłóż mysz. Przechodź po stronie klawiszem Tab. Czy widzisz, gdzie jesteś? Czy da się dojść do formularza kontaktowego i go wysłać?
- Powiększ stronę do 200% (Ctrl i plus, na Macu Cmd i plus). Czy tekst się nie nakłada, a menu dalej działa?
- Zajrzyj do biblioteki mediów. Czy zdjęcia mają wypełnione pole „tekst alternatywny”?
- Wyjdź z telefonem na słońce. Czy szary tekst na jasnym tle da się przeczytać?
- Wyślij pusty formularz. Czy komunikat mówi, co poprawić, i czy nie znika po sekundzie?
Zapisz, co nie działa. W kolejnych wpisach przejdziemy przez te punkty po kolei.
A co to ma wspólnego z AI?
Więcej, niż się wydaje. Czytnik ekranu nie „widzi” strony. Czyta jej strukturę: nagłówki, etykiety pól, opisy zdjęć, nazwy przycisków. Przeglądarka buduje z tego tzw. drzewo dostępności.
Agenci AI coraz częściej czytają tę samą warstwę. Google w narzędziu Lighthouse ocenia gotowość strony do obsługi przez agentów przede wszystkim właśnie na podstawie drzewa dostępności. Inżynierowie WebKit, silnika przeglądarki Safari, w dyskusji o nowych standardach dla agentów stwierdzili wprost, że agent AI jest w praktyce technologią wspomagającą, tak jak czytnik ekranu.
Wniosek jest prosty: strona dobrze opisana dla czytnika ekranu jest też czytelna dla maszyn. Jedna praca, dwóch odbiorców.
A przepisy?
Od 28 czerwca 2025 roku obowiązuje ustawa nazywana Polskim Aktem o Dostępności. Wdraża ona unijną dyrektywę i obejmuje m.in. sprzedaż przez internet, czyli nie tylko sklepy, ale praktycznie każdą sprzedaż produktów lub usług online. Mikroprzedsiębiorcy świadczący usługi są z niej wyłączeni.
Nie robimy z tego wpisu poradnika prawnego. Jeśli nie wiesz, czy ustawa Cię dotyczy, zapytaj prawnika. Pamiętaj jednak, że przepisy to tylko jeden z powodów. Klient z dobrym wzrokiem, który czyta Twoją stronę w słońcu, też potrzebuje kontrastu.
Co dalej w listopadzie
- Klawiatura zamiast myszy: co pokazuje klawisz Tab
- Kontrast i tekst: dlaczego jasnoszary napis kosztuje klientów
- Tekst alternatywny: jak opisywać zdjęcia i co może tu zrobić AI
- Formularze, przez które da się przejść
- Wtyczka „dostępność jednym kliknięciem”: co naprawia, a czego nie
- Ta sama strona dla czytnika ekranu i agenta AI
Jedna myśl na drogę
Dostępność nie jest dodatkiem do strony. To sprawdzenie, czy drzwi otwierają się każdemu, kto do nich podejdzie: człowiekowi i maszynie.
Źródła
- WebAIM: The WebAIM Million 2026
- Osoby z niepełnosprawnościami według NSP 2021 (gov.pl)
- W3C: Web Content Accessibility Guidelines (WCAG) 2.2
- Ustawa z 26 kwietnia 2024 r. o zapewnianiu spełniania wymagań dostępności niektórych produktów i usług przez podmioty gospodarcze (Dz.U. 2024 poz. 731)
- Shoper: Polski Akt o Dostępności a sklepy internetowe

